روان معلم، قسمت ۸ | وقتی بچه‌ها اضطراب جنگ رو با خودشون به کلاس میارن | DrZzone
اضطراب جنگ در کودکان می‌تواند خودش را به شکل‌های مختلفی نشان دهد؛ از سکوت و گوشه‌گیری گرفته تا شیطنت بیشتر، زودرنجی یا تغییر در رفتارهای روزمره. گاهی بچه‌ها نمی‌توانند احساساتشان را به زبان بیاورند، اما نگرانی‌هایشان را با خود به کلاس می‌آورند. در چنین شرایطی، معلم چگونه می‌تواند به آن‌ها کمک کند؟
در قسمت هشتم پادکست «روان معلم» در DrZzone، نرگس زارعیان با طیبه، کارشناس ارشد مشاوره خانواده، درباره احساسات و نگرانی‌های کودکان در روزهای پرتنش و تأثیر احتمالی اضطراب جنگ بر رفتار آن‌ها در کلاس گفت‌وگو می‌کند.
گاهی تغییر رفتار کودک، پیامی از احساسات اوست؛ پیامی که ممکن است نتواند به‌روشنی بیانش کند. به همین دلیل، معلم به‌جای قضاوت عجولانه یا تلاش برای حل تمام مشکلات کودک، می‌تواند با آرامش، توجه و شنیدن احساسات او، فضای امن‌تری در کلاس ایجاد کند.
اضطراب جنگ در کودکان چگونه در کلاس دیده می‌شود؟
کودکان همیشه نمی‌توانند نگرانی‌های خود را مستقیم بیان کنند. گاهی احساسات آن‌ها در قالب تغییر رفتار ظاهر می‌شود؛ برای مثال، ممکن است زودرنج‌تر شوند، بیشتر بهانه بگیرند، تمرکزشان کاهش پیدا کند یا برخلاف گذشته سکوت کنند.
البته هر تغییر رفتاری لزوماً به معنای اضطراب جنگ نیست. مهم است که معلم با دقت به شرایط کودک توجه کند، از برچسب زدن بپرهیزد و در صورت نیاز، با خانواده یا متخصص مربوطه مشورت کند.
معلم چگونه به کودکان مضطرب کمک کند؟
یکی از نکات مهم این گفت‌وگو این است که معلم لازم نیست نقش روان‌شناس یا درمانگر را بر عهده بگیرد. گاهی گوش دادن بدون قضاوت، پذیرفتن احساسات کودک و حفظ آرامش در کلاس می‌تواند به او کمک کند احساس امنیت بیشتری داشته باشد.
در چنین موقعیت‌هایی، معلم می‌تواند:
به کودک فرصت دهد احساساتش را بدون اجبار بیان کند.
به‌جای کوچک شمردن نگرانی‌ها، احساس او را جدی بگیرد.
تا حد امکان، روال عادی و قابل پیش‌بینی کلاس را حفظ کند.
از تحمیل گفت‌وگو درباره جنگ یا تجربه‌های شخصی به کودکان خودداری کند.
در صورت مشاهده نگرانی شدید یا مداوم، از خانواده و متخصصان کمک بگیرد.
چگونه در روزهای پرتنش، آدم امن بچه‌ها باشیم؟
اضطراب جنگ در کودکان موضوعی نیست که معلم به‌تنهایی مسئول حل آن باشد. بااین‌حال، فضای کلاس می‌تواند بخشی از تجربه روزمره کودک باشد که در آن احساس کند شنیده می‌شود، مورد قضاوت قرار نمی‌گیرد و لازم نیست همیشه حال خوبی داشته باشد.
گاهی لازم نیست حرف بزرگی بزنیم یا راه‌حل فوری پیدا کنیم. آرام ماندن، گوش دادن و نشان دادن اینکه احساسات کودک مهم هستند، می‌تواند نقطه شروع خوبی باشد.
🎧 پادکست روان معلم، قسمت ۸: وقتی بچه‌ها اضطراب جنگ رو با خودشون به کلاس میارن
در این قسمت از «روان معلم»، نرگس زارعیان و طیبه، کارشناس ارشد مشاوره خانواده، درباره راه‌های حمایت عاطفی از کودکان در روزهای پرتنش صحبت می‌کنند؛ گفت‌وگویی برای معلمانی که می‌خواهند بدون بر عهده گرفتن نقش درمانگر، در کلاس خود فضایی امن‌تر و انسانی‌تر بسازند.
در DrZzone، درباره روان‌شناسی معلم، نیازهای عاطفی کودکان و چالش‌های واقعی کلاس درس گفت‌وگو می‌کنیم؛ چون گاهی پیش از هر آموزشی، لازم است احساس کنیم کسی ما را می‌بیند و می‌شنود.
