این قسمت از «رشد حرفهای» در drzzone حسابی به درد معلمهای زبان میخوره که میخوان توی دنیای آنلاین هم بدرخشن. نرگس زارعیان بهمون یاد میده که کلاس آنلاین یه مهارت جدیده، نه یه نسخهی ضعیفتر از کلاس حضوری. رشد حرفهای یعنی یاد بگیریم چطور با همون چند تا ابزار دم دست، کلی ارتباط خوب بسازیم. سه تا راهکار کلیدی برای کلاس آنلاین داره: اول اینکه همش در حال درگیر کردن بچهها باشیم؛ یعنی هر ۳۰-۴۰ ثانیه یه فعالیت کوچولو (مثل “نشونم بده…” یا “توی چت بنویس…”) طراحی کنیم. دوم اینکه، اسم بچهها رو بیشتر صدا بزنیم؛ چون تو آنلاین ممکنه با دوربین روشن هم حضور نداشته باشن! سوم اینکه، ریتم کلاس رو دست بگیریم؛ یعنی با فعالیتهای کوتاه، تغییر فضا و مکثهای بهجا، کلاس رو از یکنواختی در بیاریم. تازه، کمالگرایی رو بذاریم کنار؛ چون اگه صدا قطع شد یا فایل باز نشد، معلم حرفهای کسیه که با همون شرایط ادامه میده.
بعدش هم میریم سراغ پاورپوینت که خیلیها توش اشتباه میکنن؛ فکر میکنن یه پاورپوینت خوب برای همهس! در حالی که باید سنمحور باشه: برای کوچولوها فقط یه عکس با رنگ شاد، برای بچهها یه کم متن و بازی، و برای نوجوونها یه طراحی تمیزتر و سؤالمحور. یادتون باشه، پاورپوینت نباید «کتاب دوم» کلاس باشه، فقط یه ابزار کمکیه. پس جمعبندی drzzone اینه: کلاس آنلاین یعنی تعامل و ریتم، پاورپوینتی خوب یعنی ساده و متناسب با سن، و مهمتر از همه: رشد حرفهای یعنی انعطافپذیری و توانایی ساختن ارتباط در هر شرایطی. معلم خوب فقط محتوا بلد نیست، بلکه بلده در هر فضایی ارتباط بسازه.
