:
:
ارسال شده توسط نرگس زارعیان
تو این قسمت از «کلاس من» در drzzone، نرگس زارعیان رفته سراغ بچههای ساکت کلاس؛ همونهایی که دردسر درست نمیکنن ولی خب، کمتر دیده هم میشن. نکته جالب اینجاست که سکوت این بچهها همیشه به معنی آرامش نیست؛ گاهی مثل اینه که توی ترس از اشتباه کردن، قضاوت شدن، یا حتی دیده شدنِ اشتباه، «یخ زدن». این ترسها معمولاً از خونه یا تجربههای قبلی میاد و باعث میشه بچه فکر کنه «کمتر دیده شدن» امنتره. خلاصه اپیزود اینه که مهمه معلمها به جای اینکه فقط بگن «این بچه مشارکت نمیکنه»، سعی کنن بفهمن «چرا مشارکت نمیکنه». راههایی مثل ایجاد یه فضای امن، صبوری بیشتر، و برخورد ملایم موقع اشتباه، میتونه خیلی کمک کنه تا کلاس بشه جایی که بچهها «جرئت پیدا کنن» و خودشون باشن.
