تو این اپیزود از «کلاس من» در drzzone، نرگس زارعیان با تجربه‌های واقعی کلاسش می‌گه خیلی وقت‌ها چیزی که ما «بی‌توجهی» یا «بی‌قراری» می‌بینیم، در اصل نشونه‌ی اضطراب، ترس از اشتباه یا سردرگمیِ بچه‌هاست. او از لحظه‌هایی حرف می‌زنه که بچه‌ها حتی وقتی حرف نمی‌زنن، با رفتار و نگاه‌شون دارن یه چیزی رو درخواست می‌کنن: «کمک»، «امنیت»، یا فقط «دیده شدن». پیام اپیزود خیلی ساده‌ست: شاید وقتش رسیده از «کنترل کردن کلاس» برسیم به «فهمیدن کلاس».